Dzisiaj imieniny: Ignacego, Lodomiry, Romana Czwartek, 31.07.2014

Współczesna rodzina chrześcijańska i jej zadania

Kategoria: Kościół i religia 24-07-2012, 06:04 czytane:

 razy

To już ostatni tekst jaki dotarł na konkurs literacki „Największa miłość rodzi się w codzienności. Opowieść o mojej rodzinie”. Jej autorki: Maria Klimczak i Katarzyna Jarzębak, dzielą się swoimi refleksjami na temat kondycji współczesnej rodziny, między innymi w oparciu o „Adhortację apostolską o zadaniach rodziny chrześcijańskiej w świecie współczesnym ” Jana Pawła II.

 Maria Klimczak i Katarzyna Jarzębak „Współczesna rodzina chrześcijańska i jej zadania”
W dzisiejszych czasach, kiedy rozwój cywilizacji odbywa się w tak szybkim tempie, istnienie związku małżeńskiego jako związku kobiety i mężczyzny niejednokrotnie jest atakowane jako przestarzałe i ograniczające prawo jednostki do wolności wyboru partnera życiowego. W masmediach lansowany jest model bycia singlem. Społeczeństwo polskie powoli przychyliło się ku temu. Wygoda, wolność oznaczająca brak odpowiedzialności za innych, chęć posiadania tego, co materialne, stały się gwarantem szczęścia. Część młodych ludzi (można odnieść wrażenie, że znaczna większość) skoncentrowana na własnych potrzebach zapomniała o tym, co to znaczy miłość i wzajemne poświęcenie. Zapomniała o miłości, która nadaje życiu sens, jeśli się nią dzieli i która jest jedną z najważniejszych wartości . Odwieczne jest pytanie o istotę miłości. Według jednej z definicji miłości to nic innego jak „wrażliwość na każdą cząstkę rzeczywistości w tobie i na zewnątrz i z głębi serca płynąca odpowiedź na rzeczywistość” . Miłość jest cnotą, a jej uczymy się zarówno wobec Boga, jak i drugiego człowieka . Trudno mieć pretensje do młodzieży niepamiętającej o miłości, bagatelizującej siłę miłości duchowej, jeśli rodziny nie są wzorami godnego naśladowania, jeśli nie uczą miłości. Wiele jest przypadków nasilonej w ostatnich czasach patologii w obecnej rodzinie (alkoholizm, przemoc psychiczna i fizyczna, zabójstwa, narkomania, a nawet bezczeszczenie zwłok). Jest jednak i druga strona medalu – jasna, optymistyczna, widoczna w rodzinach katolickich, gdzie sam Bóg pobłogosławił związek dwojga ludzi dając im łaskę. Ich wzajemna miłość stała się paszportem do stałej radości, pokoju i wolności . Małżonkowie są owocem, symbolem świadectwa i uczestnikiem macierzyństwa Kościoła. Takie rodziny mogą nosić nazwę „małych kościołów” . To określenie zapoczątkował Sobór Watykański II, a w myśl jego rodzice przekazują swojemu potomstwu wiarę oraz miłość Chrystusa. Ich doświadczenie, kierujące się przykazaniami Boskimi oraz słowem Bożym wpływa na szerzenie dobra i marginalizowanie działania zła szerzącego się na każdym kroku. Zadaniem rodzin jest szukanie Królestwa Bożego zajmujące się sprawami świeckimi i kierujące nimi po myśli Bożej. Pełniejszą definicję miłości małżeńskiej można znaleźć w Encyklice Humanae witae: „Miłość małżeńska najlepiej objawia nam prawdziwą naturę i godność dopiero wtedy, gdy rozważamy, że początek swój czerpie ona – jakby z najwyższego źródła – z Boga, który << jest Miłością >> i Ojcem, << od którego bierze swe imię wszelkie ojcostwo na niebie i na ziemi>>” . Kluczem otwierającym tajemnicę małżeństwa, czyli rodziny są zdania zapisane w Księdze Rodzaju: „Stworzył Bóg człowieka na swe wyobrażenie, na wyobrażenie Boga go stworzył, stworzył mężczyznę i niewiastę” .
Znaczącą rolę w formowaniu młodych, zamierzających zakładać rodziny jak i małżonków, pełni duchowieństwo. Papież Jan Paweł II wskazywał, że rodzina jest „ pierwszą i żywą komórką społeczną”. To ludzie wchodzący w związek małżeński dają początek społeczności, gdyż właśnie taką rodzinę Bóg powołał do wspólnego życia i przekazywania życia. To rodzina uczy potomstwa cnót, otwierając się na inne rodziny i społeczeństwo.
Jak Paweł II podkreślał, że w rodzinie chrześcijańskiej bardzo ważna jest komunia. Ludzie, którzy zachowują przykazania i często przyjmują Komunię świętą stają się szkołą życia społecznego, ucząc sprawiedliwości, szacunku, dialogu i miłości. Dzięki Eucharystii pomimo grzechu są na lepszej drodze bliskiej nowemu światu .
Każda rodzina ma postawione przed sobą zadania społeczne i polityczne. Należą do nich: przekazywanie życia, wychowywanie członków rodziny, powinność niesienia pomocy drugiemu człowiekowi. Uczenie wzajemnej współpracy i pomocy w rodzinie może zaowocować pochyleniem się nad pokrzywdzonymi, czy przygarnięciem potrzebującego bliźniego. Wielu ludzi na świecie potrzebuje pomocy, a organizacje publiczne nie są w stanie wszędzie dotrzeć. To wychowani w wierze katolickiej, winni na podobieństwo samego Chrystusa pomagać innym. Jezus, największy nauczycie, źródłem miłości i sama miłość, zostawił czytelną wskazówkę: „Przykazanie nowe daje wam, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak ja was umiłowałem” (J 13,34). Świat i Bóg nie czekają na słowa, ale na miłość prawdziwą oraz wierną, na zawsze wyrażaną w działaniu . Nie wolno zostawić potrzebującego na pastwę losu. Wielu ludzi wymaga opieki. Wyciągając rękę ku innym ludziom uruchamiamy czynną miłość, dobroć, życzliwość oraz miłosierdzie. Te wskazówki są istotą chrześcijaństwa oraz inscenizacją Jezusowej Ewangelii .
Za niesioną pomoc wobec drugiego człowieka zostaniemy nagrodzeni: „(…) Pójdźcie, błogosławieni Ojca mego, weźcie w posiadanie królestwo, przygotowane wam od założenia świata! Bo byłem głodny, a daliście Mi jeść; byłem spragniony, a daliście Mi pić; byłem przybyszem, a przyjęliście Mnie; byłem nagi, a przyodzialiście Mnie; byłem chory, a odwiedzaliście Mnie; byłem w więzieniu, a przychodziliście do Mnie” (Mt 25,34-37). Postępując zgodnie z wola Bożą możemy spodziewać się nagrody w postaci oglądania Go z bliska i uczestniczenia w Majestacie Bożym.
Każda rodzina powinna bronić przekonań związanych z polityką wewnętrzną i zewnętrzną. Nie należy zapominać o znaczeniu jedności, bo gromadząc się we wspólnej sprawie można zyskać więcej, zdziałać więcej dobra. Wszystkie katolickie rodziny wypełniają rolę prorocką, świadcząc o królestwie i pokoju Chrystusowym, do którego zdąża cały świat. Jako obywatele powinniśmy bronić praw człowieka oraz rodziny, a jeśli podejmowane są decyzje godzące w rodzinę i małżeństwo, to mamy obowiązek przeciwstawiać się im. Unikanie tej odpowiedzialności przyczynia się do zła.
Zadaniami społeczności wobec obywateli jest m. in. okazywanie szacunku i poparcia dla rodziny. Państwo powinno wyciągnąć pomocną dłoń ku wspólnotom rodzinnym, zapewniając im wsparcie gospodarcze, społeczne, pedagogiczne, polityczne i kulturalne. Niestety nie zawsze da się zauważyć taką działalność. To wpłynęło na włączenie się Kościoła w obronę praw człowieka m. in. do istnienia intymności, wolności wyznania, wychowywania dzieci, mieszkania, godnego życia, emigrowania. Kościół zawsze otaczał i nadal otacza małżeństwo i rodzinę szczególną troską. Wskazuje, że para małżeńska to nie tylko instytucja społeczna, ale także instytucja religijna . Przypomina o przykazaniach i uczy miłości. Miłość jest ważna i powinniśmy ją tak samo pielęgnować i okazywać jak Jezus. Dzięki temu zostaniemy zbawieni, a przekazując ją dalej staniemy się wspólnotą zbawiającą . Nie można zapomnieć o prokreacyjnym zadaniu małżeństwa. Przypomina o nim Chrystus, który uczestniczył w dziele przemiany życia starego w nowe . Małżonkowie pobłogosławieni, pozostający w łasce i napełnieni miłości, mogą dać początek nowemu istnieniu. Wypełniają w ten sposób zadanie, jakie postawił przed nimi Bóg. Rodzice ofiarowują swoje potomstwo Kościołowi, a Pius XI ujął to dokładniej słowami: „ich zadaniem jest ofiarować Kościołowi swe potomstwo po to, aby ono przez tę tak bardzo płodną matkę dzieci Bożych, odrodziło się w kąpieli chrztu dla nadprzyrodzonej sprawiedliwości i aby stało się żywym członkiem Chrystusa, uczestnikiem życia nieśmiertelnego i ostatecznie dziedzicem niebieskiej chwały – do czego wszyscy całym sercem tęsknimy”

Bibliografia:
A. de Mello SJ, Wezwanie do miłości, WAM Kraków 1994.
J. Michalik, Szukającym prawdy – rozważania o kilku prawdach wiary katolickiej, WAM Kraków 2004, s. 93.
Wychowanie w rodzinie chrześcijańskiej, praca zbiorowa pod red. F. Adamskiego, WAM Kraków 1982, s. 182.
Miłość, małżeństwo, rodzina, praca zbiorowa pod red. F. Adamskiego, wyd. Apostolstwa Modlitwy, Kraków 1978, s. 45.
 Jan Paweł II, Adhortacja apostolska o zadaniach rodziny chrześcijańskiej w świecie współczesnym – Familiaris Consortio.





Podziel się

DODAJ KOMENTARZ

Aby komentować artykuły na portalu należy zalogować się Zarejestruj się