Trwa wczytywanie strony. Proszę czekać...
Poniedziałek, 19 lutego. Imieniny: Bettiny, Konrada, Mirosława
przewiń w dół
Data Publikacji: 
13/02/2018 - 11:20

Adam Ziemianin – poeta, który wspaniale rzeźbi w słowie

Kto nie zna wierszy Adama Ziemianina śpiewanych przez Stare Dobre Małżeństwo, na przykład: "W Leluchowie – miła/ Czereśnie dziko krwawią". Poetę znad Popradu do Nagrody im. Ks. Prof. Bolesława Kumora w kategorii „Sądecki Autor” zgłosili, niezależnie od siebie Bożena Mściwujewska – Kruk, red. naczelna „Almanachu Muszyny” wraz ze Stowarzyszeniem Przyjaciół „Almanachu Muszyny”, a także dr Adam Rutka, prezes Zarządu Wydawnictwa Edukacyjnego w Krakowie.

Adam Ziemianin urodził się 12 maja 1948 roku w Muszynie. Studiował polonistykę na UJ. Przez lata pracował jako dziennikarz, m.in. w „Echu Krakowa”, w „Gazecie Krakowskiej”. W swojej biografii może też śmiało zapisać, że był flisakiem na Popradzie, inwentaryzatorem, pilotem szybowcowym. Jako poeta debiutował wierszem Święty Jan Kanty z Kasiny Wielkiej w „Życiu Literackim” w lutym 1968 roku. Po siedmiu latach ukazał się w Wydawnictwie Literackim jego debiut książkowy pt. Wypogadza się nad naszym domem.

Jest znanym i uznanym poetą (wydał ponad 30 tomików poezji) i prozaikiem (cztery tomy).

Jego wiersze oraz teksty śpiewane i wykonywane były przez Stare Dobre Małżeństwo, Elżbietę Adamiak, artystów z Piwnicy pod Baranami i Wolną Grupę Bukowina.

Oddajmy głos prof. Faronowi:

„Do swoich rodzinnych stron Adam Ziemianin wraca i to niejako w dwóch wymiarach: fizycznie (często odwiedzając dolinę nad Popradem, współpracując z „Almanachem Muszyny”) oraz w twórczości. Okolice te często goszczą na kartach jego książek. Krytycy nieraz określają go jako piewcę „małej ojczyzny”, rodzinnego krajobrazu, atmosfery małego, niegdyś galicyjskiego miasteczka, tamtejszych ludzi, nierzadko odmieńców, dziwaków, którzy po drugiej wojnie światowej tworzyli  klimat tego miejsca (zob. opowiadania Chory na studnię i opowieść Z nogi na nogę). Uznanie Ziemianina za poetę wyłącznie regionalnego byłoby dużym uproszczeniem. To artysta o ogólnopolskim, a nawet międzynarodowym uznaniu, zachowujący pamięć o rodzinnych sądeckich korzeniach i propagujący swoją ziemię rodzinną. Jest jej ambasadorem”.

Podobnego zdania jest również Bożena Mściwujewska – Kruk, redaktor naczelny „Almanachu Muszyny”.

- Adam Ziemianin urodził się w Muszynie i olbrzymią część swej twórczości artystycznej poświęcił temu miastu oraz innym zakątkom Ziemi Sądeckiej – mówi redaktor naczelna „Almanachu Muszyny”. – Bardzo często spotyka się z czytelnikami z całej Sądecczyzny. Chętnie bierze udział w spotkaniach autorskich, a także uczestniczy w wielu inicjatywach prowadzonych przez  organizacje pozarządowe. Wielokrotnie udostępniał swoje utwory, zarówno poetyckie, jak i prozatorskie, do publikacji na łamach „Almanachu Muszyny”, nigdy nie oczekując gratyfikacji.

Twórczość Adama Ziemianina promuje uniwersalne wartości, tak ważne dzisiaj, jak miłość do małej ojczyzny, szacunek do przyrody i troskę o uczucia człowieka żyjącego swoimi drobnymi sprawami, pozostającego na uboczu głównego nurtu życia, o którym tak łatwo zapomnieć.

Adam Ziemian jest obecnie najbardziej rozpoznawalnym w Polsce poetą nowej generacji, który kojarzony jest z Sądecczyzną, Beskidami, Doliną Popradu, no i oczywiście Muszyną.

Jest laureatem wielu nagród. Otrzymał m.in. Nagrodę Fundacji Literatury (1985), Wojewody Małopolskiego (1998), „Złoty Laur za Mistrzostwo w Sztuce” Fundacji Kultury Polskiej (1999), Nagrodę im. Władysława Orkana (2008), a także dwukrotnie tytuł Krakowskiej Książki Miesiąca (2006, 2013).

(IM), Fot. arch. Sadeczanin.info




Komentarze Facebook